در ستایش زنجموره....

برف شدت گرفته و همه جا یکدست سفید شده...م رفت...و من به تمام دانشجوهایی فکر می کردم که سهمی در این فرصت داشتند و از دستش دادند...میگفت من خودم رو می شناختم و اصلا از اول اومدنم اشتباه بود...خب...من راستش یاد کتاب در پیرامون خود مداری ایرانیان افتادم...یاد ف افتادم...که چقدر با حسرت میگفت س...کاش منم باهات می اومدم...یاد الف که میگفت از دانشگاههای اونجا از در ستایش زنجموره.......

دلم می خواست می رفتم توی جام...

جام توی م...

اونوقت چشم هام رو می بستم و شاید کمی آسوده تر میشدم...

چشم هام می سوزه...

در ستایش زنجموره.......

سرم سنگین ه...

انقدر سنگین که انگار میخواد از جا کنده شه...

امروز بیشتر، کار کردم...

نگران م هستم...

امیدوارم الان راحت و عمیق خوابیده باشه...

خدایا من رو که رها کردی ...با دریای اضطراب و بی خوابی و افکار مالیخولیایی...

حداقل، م رو کمک کن که راحت بخوابه و همیشه خوشحال و آروم باشه ...

گناه داره...

در ستایش زنجموره.......